Nov
16

NADAR

Nóvas de Francés Salàs Revista N° 820-821 / 2011

De cap a Hondarrabia, crums que s’apièlan. Lo vent de mar non boha pas mei. Que devara los escalèrs qui espian la plaja caupida1 ; que sauta suu sable caut. Que’s ditz en tot espiar lo cèu gris : « Puta de calor d’aost ! » N’a pas guaire dromit. Que son sheis òras e mieja passadas. Quauques mètres mei enlà, Pèir Morlaàs que se n’arrid. « Com a l’acostumat ! » Simon qu’avança a plaser, de cap tà l’arribalada2. Pèir Morlaàs, dit « Fliga », que’s trufa deu seguissi qui’u vien de cap. Qu’ei lo son anar. « Ua segonda natura ! », ce ditz soventòtas lo capdèth qui fuma au ras d’eth. A l’ainat ne’u se pòt pas chichar. « L’òdi n’a pas nada hita ! » Simon qu’a mau de cap, lhèu la brutladura deu sable ? « E çò d’aute ! » Fliga que l’a de longa man, mei de dètz ans, en òdi. « Assuraire de mèrda ! » ce l’apèra a tot pip-pap, eth, lo professor de dret de l’Universitat de Bordèu.

Abonatz-ve tà léger la seguida !

Clicatz ací tà v’abonar e beneficiar de l’integralitat deus contienguts de la revista
Clicatz ací tà crompar la revista Reclams papèr

Connexion