Gen
27

La Salamandra & lo higuèr

de Yves Clair Revista N° 828-829 / 2013

  

La bòrda Lahitte n’ei pas mei qu’ua roèina de uei. Estremada au hons d’un valon, au cap d’un camin desfonsat, que’s pitava sus un plan estret. Que’n demora quauques morterius [1], apielats de ça, de la, quauques parets e ua bordeta esventrada dab un teit estroçat [2]. Laguens, ua carreta, quauques utís e atrunas vielhas que i acaban de poirir. Çò qui èra la parguia, patassejat per las vacas, que vad ua grava de mau traversar quan plau. Dens un cornèr, l’abeurader e la cistèrna que despareishen devath las sègas. Quauques cassos vielhs qu’ombrejan l’endret. Adentorn que’s devina enqüèra lo traç de las parcèlas.

Lo darrèr abitant de la bòrda qu’èra ua vielha hemna. Apuish la soa mort, tot qu’estè venut au paisan vesin... Abandonats, los bastiments, pòc a pòc, que vadón roeina e sovenirs deu passat...

Abonatz-ve tà léger la seguida !

Clicatz ací tà v’abonar e beneficiar de l’integralitat deus contienguts de la revista
Clicatz ací tà crompar la revista Reclams papèr

Connexion



-v2-