Juil
22

1914-2014

de Miquèu de Camelat - J.B. de Vegaria Revue N° 830-831 / 2014

 

Botat en grafia classica per Sèrgi Javaloyès

 

 

Lo centau anniversari de la prumèra guèrra mondiau qui lo monde vielh apèran enqüèra « la guèrra de 14 », que’ns da l’escadença de parlar deus escrivans e poètas gascons morts au front. Jan Baptista de Vegaria qu’estó deus milions qui estón segats — que cadó lo 17 de heurèr 1915 a Roclincourt, en Artois — per la mortalha organizada per las nacions beròi en·holiadas, per’mor, com ac ditz, adara, l’istòria dita « oficiau », los país de l’Euròpa dita « civilizada », qu’estón, a las prumerias deu sègle XXau, gahats per la holia de mortalèra. En efèit, milantas d’òmis e, mei que mei, deus joens que i estón tuats. De segur, ad aqueth prepaus, aquera medisha Istòria n’a pas jamei deishat de’ns parlar de Charles Péguy o de Alain Fournier, autors màgers de la literatura francesa, tuats aus prumèrs combats d’aquera terribla guèrra, mes deus escrivans nostes « barrejats dens un carnissèr » com ac escriut Miquèu de Camelat, malaja, lo silenci que hè responsa au silenci. Per’mor d’aquò que publicam ací un bèth tròç de l’article[1] deu secretari de la revista nosta de lavetz, Miquèu de Camelat, consacrat au joen Jan Baptista de Vegaria. S.J.

Abonnez vous pour lire la suite !

Cliquez ici pour vous abonner et bénéficier de l'intégralité des contenus de la revue
Cliquez ici pour acheter les revues papier

Connexion



-v2-