Mar
01

Olivèrs

Nóvas de Sèrgi Javaloyès Revue N° 824-825 / 2012

A tot doç, la bruma a plaser que s’esquiçava quan lo camin tòrt qui seguívam despuish duas òras e’ns semblè de’s har perdedís peu bòsc escur e miaçant. Fatigats, amorres1 que ns’èram estancats, tà aténder la prumèra lugor deu dia, au ras d’un estorar2 pigalhat d’olivèrs e de matas de lavanda. Que demorèm sus l’aura, gotaherits3, a gaitar lo cèu palle e mut. L’esguit de l’auba que hasè tatèrs4, davantejaire d’un navèth monde.Qu’èram batlèu au som deu pic Sent Lop qui dominava la plana costèra e la vielhamar. Au ras, de l’auta part deu sendèr, tres vielhs olivèrs que’s quilhavan en un camp sauvatge... Dejà, dab ua lutz qui s’i landurrejava5, temeruga, las lors ompras que dessenhavan ua man ubèrta cap au cèu.

Abonnez vous pour lire la suite !

Cliquez ici pour vous abonner et bénéficier de l'intégralité des contenus de la revue
Cliquez ici pour acheter les revues papier

Connexion



-v2-