Recherche de mots-clés: Total 8 résultats trouvés.
Catégorie: Notícias Classement

Hestenau d’antropologia– Lo n° 92 deuBulletin de l’Institut Aquitan d’Estudis Sociausque’ns liura ua seguida d’articles de recèrca universitària, a l’entorn de la transmission de la lenga occitana en Aquitània. L’I.A.E.S. qu’i publica las contribucions hèitas dens l’encastre deu hestenau d’antropologia de Òssagòr de julhet de 2010. L’article de Colette Milhé que’ns da a véder çò qui destorba soventòtas los militants ahuecats e los qui ne’n son pas : la realitat, a còps dolorosa, qui’ns pensam insuportabla e qui deveré totun neurir las nostas accions. Un tròç que’ns parla clar : (…) « Une autre personne que j’interrogeais sur la non-transmission de la langue à ses enfants m’a dit que c’était sa femme qui n’avait pas voulu. Elle-même déclare parler moins bien que son mari alors qu’elle est locutrice naturelle. Une de mes amies qui a moins de 40 ans, (…) a appris à parler avec ses grands-parents, mais prétend elle aussi ne pas bien parler et est réticente à s’exprimer spontanément en béarnais. Ceci amène à deux questions : pourquoi les femmes et qu’est-ce que mal parler selon elles ? »

Manciet — La revista « Europe » gavidada per Jean-Baptiste Para, que publica dens lo son n° 971 de març de 2010, ua seguida d’articles consacrats a Bernat Manciet, escriuts per Felip Gardy, Clara Torreilles, Eric des Garets, Joan Pèire Tardif, Joan-Francés Courouau, Crestian Coulon, Danièla Estèbe-Hoursiangou, Joan Claudi Forêt e Francés Pic.

Que sòrt a las edicions Reclams :

Novèla de Jan Victòr Lalana

Lahontan, Bearn, 1793. Zabelina que s’ei pensada negar, mes Menin, un joen pescador qui’s trobava au ras, que l’a tirada de dangèr, e la gojata qu’ei caduda amorosa deu son sauvador. Qu’avem dens aquesta novèla tots los ingredients d’un drama romantic qui’s devira conte e se clava de la mei rocambolesca faiçon… Hornitz-i la lenga utilizada per l’autor, presada e mei qu’aquò entorteligada, e que compreneratz quin Ua vengença e pòt estar ua òbra unica dens la literatura gascona.

Jan Victòr Lalana (1849-1924) qu’ei un deus principaus obrèrs deu prumèr periòde deu Felibritge gascon. Que participè a la creacion de l’Escole Gastoû-Febus en 1896, e que s’impliquè de mei en mei dens la soa direccion, com secretari, puish com capdau de 1919 a la soa mort.

Màger -Deu 12 dinc au 20 de seteme passat, que’s debanava a Belgrad (Serbia) lo 77auaplec internacionau generau deu PEN-CLUB. Lo 16 de seteme 2011, lo PEN Club occitanqu’estó acceptat a l’unanimitat com seccion deu PEN Club Internacionau, davant l’Assemblada generau, au congrès mondiau de Belgrad. La delegacion occitana qu’èra compausada de Joan-Frederic Brun, Pèire Pessemesse e Aurelia Lassaque. Que’ns podem beròi arregaudir d’aquera novèla de las hòrtas, qui ei, qu’ac torni díser, de las màgers tà la reconeishença internacionau de la literatura occitana e de la lenga qui la pòrta. Que cau que felicitem la delegacion d’aver sabut portar lo messatge universau de las letras d’òc, e mei que mei Joan Frederic Brun, qui gavida aqueth projècte despuish hèra e qui ved tots los sons esfòrç recompensats. Mercés e òsca, Joan Frederic ! http://www.jfbrun.eu/penclub/

Qu’es aquò, qu’es aquò ? Las edicions Letras d’Oc que sòrten de har paréisher Lo libe de las devinalhas occitanas d’Andrieu Lagarda. Mei de 200 devinalhas tà s’amusar dab los mots e l’imaginacion de cadun. Un aute biaish tà apréner l’occitan en s’amusant a casa, a l’escòla. Andrieu Lagarda qu’ei estat regent e conselhèr pedagogic d'occitan.Edicion bilingua occitan-francés. 12 euros. A comandar a : http://www.letrasdoc.org/f/index.php

Mistral abans Mirèio — Maria-Clàudia Gastou no’nse liura pas un estudi de cap a la genèsi de l’òbra mistralenca, mes suu tribalh d’escritura qui lo poèta provençau aviè arron las annadas 1850, mentre que hargava Mirèio, lo son famós poèma epic. Normalizacion ortografica, sintaxica e semantica, fondacion deu Felibrige, publicacion deu prumèr numèro de l’Armana prouvençau, tot aquò que constitueish l’òbra comuna d’un arròu de poètas avinhonés.

Condes deus monts e de las arribèras, de Jacme Boisgontièr & Robèrt Darrigrand. Las edicions Per Noste que tornan editar la famosa garba de contes tradicionaus de Gasconha. Tà’us aver lejuts aus mainatges d’autes còps, que m’avisi de qu’èran e que son enqüèra la sau deu conte gascon. ISBN 978-2-86866-089-3 -- 186 paginas, 13 euros. A comandar a Per Noste Ortès – maison crestian – av. Francis Jammes - 64300- ORTÈS — http://www.pernoste.com/Modules/Commandes/

Escorregudas en Albigés —  Colleccion « Racontes » quasèrn n°2 – Sèrgi Viaule que s’aviè n’i a pas hèra suus camins de l’escritura e de l’auto-edicion, çò qui muisha de que n’a pas paur a la bruma de la critiqua literària occitana, qui soventòtas no’s sap mau de léger çò qu’a a léger e a criticar. A bèths còps, los libes qu’espeleishen e arrés ne’n parla. Qu’ei atau e atau qu’ei e despuish hèra, malaja !