Mar
01

Editoriau

Editoriau de Maurici Romieu Revue N° 824-825 / 2012

“ Oui, je lis. J’ai ce ridicule. J’aime les beaux poèmes, les vers bouleversants et tout l’au-delà de ces vers. Je suis, comme pas un, sensible à ces pauvres mots merveilleux laissés dans notre nuit par quelques hommes que je n’ai pas connus.”

Louis Aragon, Traité de style.

Tà parlar drin de la lectura, n’èi pas trobat arren qui sia mei convencent qu’aquestas linhas escrivudas per l’autor de Les yeux d’Elsa. Aqueth recuelh, que’u descobrí en 1963-1964, au parat d’un cors de literatura latina a la Facultat de las Letras de Tolosa. Lo professor qu’èra encargat de’ns har descobrir lo purmèr libe de las Elegias de Propèrci (Sextus Propertius – Ièr sègle abans J-C). Propèrci, amic de Mecenas (en aqueth temps los òmis politics qu’ajudavan los escrivans, los poètas) e d’un aute poèta, Ovidi (Ovidius), que’s morí hèra joen (n’avè pas qu’un trentenat d’annadas) après aver escrivut quate libes d’elegias. Dens las Elegias, Propèrci que canta lo son amor o meilèu la soa passion per ua gojata qui apèra Cynthia.

Mei de quarante cinc ans après aver lejut, arrevirat, comentat aqueras elegias encantadoras, que m’arrememòrii aqueth vèrs de l’ua de la purmèras elegias :

Cynthia prima miserum me cepit ocellis…

“Cintia, la purmèra, que m’enhadè dab los sons uelhs beròis, jo, praube malurós.”

Que m’arrememòrii tanben quauques vèrs deu recuelh Les yeuxd’Elsa, qu’aqueth professor e ns’avè lejut tà’ns’amuishar, au delà deus sègles, la permanéncia d’ua tematica : lo ròtle de l’espiar dens la vaduda deu sentiment amorós :

“Tes yeux sont si profonds qu’en me penchant pour boire
J’ai vu tous les soleils y venir se mirer
S’y jeter à mourir tous les désespérés
Tes yeux sont si profonds que j’y perds la mémoire.”

Que pensi a la beròja novèla de J.F. Brun, publicada dens aqueste Reclams : Una ombra sus la mosaïca, qui evòca ua nueit de holia amorosa enter lo poèta latin Catul e la beròja Claudia. Un còp mei, que vedem lo poder embelinaire deus uelhs :

“[…] la veguèt salir dau portal de marbre, divina, leugieireta, amb un sorire a rendre baug e aqueles uòlhs, fuòc de voluptat, aqueles uòlhs que d’ausida s’èran bracats sus el, el solet, portaires de tota la doçor alisaira dau mond : Claudia !”

Léger que cau : tèxtes ancians, tèxtes modèrnes, tèxtes contemporanèus ; los tèxtes ne mancan pas tà contentar la nosta hami de lectura. Los editors occitans que presentan catalògues hornits de libes de tota traca : pròsa, poesia, reedicions, arreviradas…
E aqueste numèro de la revista que v’auhereish, en pròsa e en poesia, un escantilh de tèxtes de grana qualitat. Legetz-los dab passion ; deishatz-vos encantar per “aqueths praubes mots meravilhós” com ac escriu lo poèta Louis Aragon.