Oct
30

Editoriau

Editoriau de Maurici Romieu, president Revue N° 818-819 / 2011

Aqueste numèro de Reclams, lo purmèr de 2011, qu’ei doble ; que’n serà tanben lo segond. Au moment quan clavam lo present numèro, n’avem pas arrecebut nada responsa deu Tribunau administratiu de París a perpaus deu recors qui èra estat aviat. La decision qui avem presa de realizar dus numèros dobles l’an e non pas quate, com ei estat tostemps la tradicion e com ac hèn la màger part de las revistas literàrias occitanas o francesas qu’ei tà har economias suu còst deus mandadís e de la fabricacion. Aquera decision qu’entra donc dens la politica generau d’economias qui ns’a permetut de redusir las nostas despensas e de melhorar la nosta situacion financèra.

Las darrèras chifras qui avem qu’amuishan que la baisha deus abonats e s’ei estabilizada, mercés a quauques adesions navèras e a la mesa en plaça d’un sistèma de relança sistematica au près de tots los desbrembius ; a un moment o un aute que n’èm tots malurosament. L’ordinator, eth, qu’a ua memòria solida, au mensh quan fonciona de plan !

Dab las cotisas, la venda deus libes qui a pujat un bèth drin e l’ajuda de las collectivitats territoriaus (Departament deus P.A e Region Aquitània), mercés a las economias de foncionament, la situacion financèra que s’ei estabilizada en 2010. Mes la situacion d’ua associacion com la nosta qui publica ua revista e libes occitans n’ei pas jamei assegurada: ua baisha deu nombre deus abonats, de las vendas de libes o de las ajudas publicas que pòt miaçar los equilibris fragiles qui ensajam de mantiéner.

Tà çò qui ei deu programa editoriau, qu’avem pres drin de retard ; en 2011 enfin, que va paréisher la pèça de teatre de Bernat Manciet Ulisse au flume (qu’èra prevista dejà entà 2009); los problèmas financèrs que l’an retardada. Ua auta publicacion qu’ei prevista, sia ua edicion navèra de la novèla de J. V. Lalana, Ua venjança, pareishuda a Ortès en 1899, sia lo purmèr volum d’ua edicion navèra e aumentada de Vita vitanta de M. Camelat pr’amor la darrèra, la de 1971, hèita per l’E.G.F. qu’ei adara esgotada.

Que cau saber que lo tribalh e lo còst de l’edicion d’un libe qu’ei mei anar mei pesuc e la soa difusion aleatòria. Que’ns calerà pausar la question deu noste foncionament : e podem continuar de publicar libes solets ? E’ns devem amassar dab autes editors tà mutualizar los nostes mejans umans e financèrs e tanben respóner a la volontat de las collectivitats territoriaus qui s’estiman mei d’ajudar ua estructura unica meilèu que mantuas.

Dens aqueste Reclams, coma ac avem dejà hèit, que hèm ua plaça a quauques autors joens ; lo ròtle d’ua revista com Reclams qu’ei de’us encoratjar pr’amor que representan l’aviéner de la lenga ; que continua d’arcuélher autors qui escriven autas varietats d’occitan : las diferéncias lingüisticas e culturaus que son ua hont d’enriquiment recipròc e non pas ua miaça com ac volerén har créder quauques uns peus quaus las consideracions ideologicas passan abans la lenga.

Tà nosauts, la lenga qu’ei e que serà tostemps ua prioritat absoluda.